محمد صفری طی یادداشتی با عنوان هراس افکنی از حضور شخصیت نظامی در پاستور نوشت: مشارکت مردم در این انتخابات با توجه به شرایط موجود کشور از اهمیت زیادی برخوردار است و پس از آن انتخاب فردی که بتواند مشکلات بجا مانده از دولت دوازدهم را حل کند دو مؤلفه مهم است.

برای ریاست جمهوری بعدی فردی نیاز است که توانایی اقدام و عمل را داشته باشد و با برنامه‌های خود معضلات و مشکلات اقتصادی را که به اقشار جامعه فشار وارد می‌کند حل کرده و در جهت پیشرفت و رفاه کشور گام بردارد.

مهمترین نکته‌ای که در انتخاب ریاست جمهوری بعدی مردم باید آن را در نظر داشته باشند، این است که نگاه به خارج برای حل مشکلات را به حداقل رسانده یا اصلاً چشمداشتی به بیگانه نداشته باشد.

ایران از لحاظ منابع طبیعی، نیروی کار، دانشمندان مبتحر، صنعت و کشاورزی در منطقه سرآمد است و کافی است که یک دولت انقلابی و جهادی بر سر کار بیاید تا بتواند ظرفیت‌ها را فعال کرده و باعث رونق اقتصادی و بهبود معیشت جامعه شود.

در این میان برخی در داخل و ایضاً رسانه‌های خارجی فارسی زبان سعی دارند با تزریق نگرانی از روی کار آمدن یک فرد با سابقه نظامی در جایگاه ریاست جمهوری، مردم را نسبت به خطر حضور چنین دولتی در کشور بیم دهند.

هراس افکنی در این زمینه را تنها می‌توان اینگونه استدلال کرد که دلواپسان نسبت به روی کار آمدن شخصیتی با سابقه نظامی باعث خواهد شد که ناتوانی‌ها، ضعف‌ها، بی‌تدبیری‌ها و هرآنچه که تاکنون باعث بیشتر شدن مشکلات کشور بوده است نمایان‌تر شود.

رئیس جمهوری که سابقه نظامی دارد، توانایی‌ها و توانمندی‌های خود را در عرصه نظامی و دفاعی نشان داده است تا جایی که حتی مردم ایران اسلامی نیز اعتقاد دارند نیرو‌های نظامی ایران در زمینه پیشرفت‌های نظامی و دفاعی با وجود تحریم‌های سخت توانسته‌اند به دستاورد‌های بزرگی برسند که باعث امنیت برای کشور شده و دشمن را از فکر اقدام نظامی پشیمان کرده است.

مردم می‌گویند اگر در زمینه نظامی و دفاعی فرماندهان و نیرو‌های مسلح توانسته‌اند به اندازه‌ای از پیشرفت دست یابند که حتی دشمن به آن اعتراف می‌کند؛ چرا دولت و دولت‌ها نمی‌توانند حتی ذره‌ای از اقداماتی که نیرو‌های مسلح انجام داده‌اند در بخش مدیریتی خود انجام دهند؟

حضور یک شخصیت با سابقه نظامی در جایگاه ریاست جمهوری را باید مغتنم شمرد و نسبت به آن در داخل ایجاد نگرانی نکرد.

آیا اگر شخصیتی، چون سردار شهید حاج قاسم سلیمانی در جایگاه ریاست جمهوری قرار می‌گرفت، برای کشور نامناسب بود؟

قطعاً وجود چنین شخصیتی برای کشور، مردم و انقلاب دارای دستاورد‌های بزرگی می‌شد همانگونه که شهید سلیمانی در مقام فرماندهی نیروی قدس سپاه توانست کشور را از شر تبعات گروه‌های تروریستی و تهدیدات آمریکا و صهیونیست‌ها نجات دهد.

ظرفیت یک فرمانده نظامی به خاطر ویژگی‌هایی که دارد و افراد عادی از آن‌ها بی‌بهره هستند، می‌تواند منشأ تحولات بزرگی در کشور شود.

اگر مردم تا پیش از این نسبت به چهره‌های نظامی اقبال نشان نمی‌دادند، اما که اکنون قابلیت‌های چنین افرادی در عرصه نظامی برای آن‌ها نمایان‌تر شده است و البته در کنار آن باید به عملکرد و مدیریت چهره‌هایی که تاکنون رئیس جمهور بوده، اما در طول دو دوره ریاست جمهوری نتوانستند ایران، مردم و انقلاب را به اهداف اصلی خود برسانند اشاره کرد.

مردم اکنون به دو دوره ریاست جمهوری دولت تدبیر و امید می‌نگرند و به وعده‌های داده شده نگاه می‌کنند. وعده‌هایی که قرار بود همه مشکلات را حل کند، اما چه اتفاقی افتاد؟!

مردم اکنون هوشیارتر از گذشته تجربه ریاست جمهوری و دولت‌های پیشین را در کارنامه دارند و می‌دانند که اگر بخواهند بار دیگر به چنان افرادی رأی بدهند نباید توقع گشایش و رونق در اقتصاد و معیشت کشور را داشته باشند.
باید توجه داشت که نظامیان جمهوری اسلامی ایران با نظامیان دیگر کشور‌ها تفاوت‌های زیادی دارند که این تفاوت‌ها از جنبه مثبت است.

برخی القاء می‌کنند که با ورود یک شخصیت نظامی به پاستور، قرار است حکومت نظامی تشکیل شود در حالی که اگر نظامیان در جمهوری اسلامی با نظامیان دیگر کشور‌ها تفاوت نداشتند، از قدرت خود برای اعمال نفوذ و تأثیر استفاده می‌کردند.

نظامیان در ایران اسلامی چه در سپاه و چه در ارتش، در کنار مردم برای مردم و انقلاب و کشور فداکاری می‌کنند و در برهه‌های گوناگون نیز مردم طعم خدمات نیرو‌های مسلح را چشیده‌اند. مردم یکبار گزینه شخصیت فردی با سابقه نظامی را انتخاب کنند خواهند دید که تغییرات مثبتی اتفاق خواهد افتاد.

سیاست روز

•  
•